Pokazywanie postów oznaczonych etykietą awatar. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą awatar. Pokaż wszystkie posty

There.com umarło

Dziś w nocy wszystkie awatary z There.com masowo poszły do pikselowego nieba. Przynajmniej tak wynika z komentarza  Jeffreya Ventrelli pod pożegnalnym postem Celii Pearce, autorki  Communities of Play -  książki napisanej na podstawie badań przeprowadzonych w nieistniejącym już świecie (co tym samym niespodziewanie uczyniło z niej pozycję już mniej antropologiczną, a bardziej historyczną). Trochę straszne i dosyć smutne.

Zrób sobie awatara

Jako że powzięłam na dziś mocne postanowienie zrobienia czegoś konstruktywnego, nie mogło skończyć się inaczej, niż banalnym marnowaniem czasu. Sposobów na bycie zajętym nicnierobieniem jest oczywiście wiele, ale gdyby kogoś pomysłowość w krytycznym momencie zawiodła, polecam zabawę w robienie sobie awatara. Przednia jest i wciągająca. Awatara postanowiłam zrobić prostego, oldschoolowego i dwuwymiarowego, czyli nadającego się do wsadzenia w okienko profilu na Skype, Facebooku, Bloggerze czy choćby naszej-klasie. Żeby zachować pozory chwilowości zajęcia, z góry odrzuciłam wszelkie metody powiązane z aplikacjami do ściągania i instalowania. Musiało być online i to bez konieczności zakładania konta, bo to już zobowiązuje i zabiera czas. Acha, i darmowe. Musiało też być darmowe.

Avatar Jamesa Camerona

Jeszcze przed premierą Avatar okrzyknięty został przełomem w historii kinematografii na miarę wprowadzenia dźwięku i koloru. Nie ukrywam, że zgorzkniały sceptycyzm w stosunku do obiecanek (zwłaszcza technologicznych) rośnie mi w zastraszającym tempie, świadcząc jednoznacznie o mojej starości, niemniej organizm broniąc się przed świątecznym przejedzeniem, żeby nie nazwać tego po imieniu przeżarciem, wygonił mnie resztką sił od stołu i pognał w ciemną noc, zapędzając ostatecznie do jedynego dostępnego w pierwszy dzień świąt przybytku - kina. Przyznaję, ciekawa byłam efektów, bo reżyserowi od czasu Titanica  zdecydowanie nie ufam.

Wyraź siebie laleczką

Jeffrey Ventrella (niegdyś Ventrella Linden), twórca flexi primów i There.com , a przede wszystkim specjalista od awatarzej 3D komunikacji, pojawił się w zeszłym miesiącu na Orange Island. Jego bezgłowa postać zajęła miejsce w cieniu gigantycznej dłoni lalkarza i przyczepionej do niej marionetki. Mówił o Avatar Puppeteering , czyli próbach przełamania nienaturalnego, a'la filmowego i powtarzalnego sposobu poruszania się w Second Life na rzecz pełnej i natychmiastowej interakcji . Pomysł nie jest nowy, bo równo trzy lata temu Linden Lab ogłosiło swój nad nim patronat -> projekt Physical Avatar . I zamilkło... Ponoć odpuścili i całość przeszła w ręce młodych, zdolnych, zapalonych a niezależnych. Cisza. Zostają nam niepraktyczne HUDy do strojenia min i stare dobre AO. Moje ponoć zakrawa już na noobowskie (napomniała mnie Linka), więc zebrałam się w sobie i poszłam skomponować nowe. Nie żeby to, co wybrałam, specjalnie różniło się od poprzednika, ale załapałam chyba, o co chodzi w ...

Evolver - fabryka avatarów

Evolver - dostępna od trzech tygodni wersja alfa zabawki, która powinna teoretycznie zrujnować, a w praktyce zapewne tylko nakręci skinowo-shapeowy biznes nie tylko w Second Life. Darmowa fabryka avatarów. Można by prawie powiedzieć, że Evolver to mocno okrojona wersja wbudowanej w klienta SL aplikacji do tworzenia postaci 3D. Ale nie można. Głównie ze względu na drobiazg nazwany "Your Clone". Cała pracja, jaką musiałam wykonać, żeby dostać trójwymiarową, cyfrową wersję siebie, to przygotowanie dobrze oświetlonej fotki w formacie JPEG, wielkości nie mniejszej niż 500kb, na której odległość oczu od brody wynosi ok. 400 pikseli. Upload, kilka minut na zrobienie sobie kawy i voilà ! Pikselowa - a jednak RL-owa - ja. Za ciorta oczywiście nie wyglądam tak, jak na tym obrazku. Nijak to mnie nie przypomina, ale przynajmniej skin mój. Ewidentnie go rozpoznaję. Niech no tylko Linden Lab dogada się z Evolverem, a wszystkie Lelutki będą mogły mnie cmoknąć. Ha! Jedyne czego jeszcze by s...

Bot - Szatański Pomiot Posthumanizmu

Jam - lalka. (...) Dziewczynce, co się moim bawi nieistnieniem, Wdzięczna jestem, gdy w dłonie mój niebyt porywa I mówi za mnie wszystko, różowa nachnieniem, I udaje, że wierzy w to, iż jestem żywa. Bolesław Leśmian, Lalka (fragment) Dziś nad ranem w Steelhead Public Library Bartleby Kidd opowiadał o eksperymentach w zakresie robotyki w epoce wiktoriańskiej. Ech, jakoś nie potrafię oprzeć się urokowi tej rozczulającej wiary człowieka drugiej połowy XIX wieku w nieograniczoną moc jego umysłu. To święte przekonanie, że odpowiedzi na wszystkie zagadki natury są na wyciągnięcie ręki, że kamień filozoficzny leży tuż za rogiem. No słowo, że mnie to bierze strasznie. Mam dramatyczną słabość do idealistów i straceńców. Ale nie o pozytywistach miało być, nie ma co o nich, sami załapali, że się zapędzili. Miało być o sztucznym człowieku. "Pomiędzy światem nieorganicznym a organicznym istnieje przedział olbrzymi. Tworzy go to coś, czego nie posiada świat pierwszy, a co posiada świat drugi, ...

Pikselowy noob - Prolegomena do Apokalipsy

Znacie go wszyscy. Primowy noob. Jak napisał w swoim najnowszym - a już wiekopomnym - dziele nasz pikselowy, niezmiennie budzący (samo)zachwyt wieszcz: "Po chwili moje czujne oko zwiadowcy wyłowiło pierwszego tubylca, który - jak przystało na człowieka dzikiego - nosił sandały i T- Shirt." [J. Shuftan, Z kamerą wśród awatarów ] Mimo (a może właśnie dlatego) że nowi Rezydenci już tak nie wyglądają, poczciwy chłopaczyna o plastelinowych włosach stał się symbolem awatara. Nowo narodzony dla nowego świata. Niepozorny, równy innym. Pusta kartka z wielkim potencjałem. Ha! Jego full perm pikselowa wersja zalała jakiś czas temu Second Life. Co rusz trafić można na coraz bardziej pomysłowe sposoby wykorzystania nieszczęśnika. Od tablicy ogłoszeniowej po pana do towarzystwa - inwencja nieograniczona. Poniżej kilka moich ulubionych fotek pikselowego nooba. Jakoś nie mogłam się powstrzymać, żeby nie powklejać . (fotka by Rupert Hartshon) I jeszcze pilot serialu z drogim noobem w roli głó...

sNOOBizm

Miało być o czymś innym, ale to już chyba taka kolej rzeczy, że z Milesem nigdy nie jest o tym, o czym się planowało. W niedzielny poranek poszliśmy na wycieczkę (ech, to cudowne, że można zwiedzać bez wstawania z łóżka). Sql chciał oglądnąć nowy sim, ja chciałam to później opisać. Nie jest tajemnicą, że moje obecne możliwości techniczne skazują mnie na łaskę dobrych ludzi w kwestii ładnych fotek z Second Life. A że wyspa była urokliwa, poprosiłam o wsparcie. To, co chwilę później dostałam ślicznie zzipowane, zasokoczyło, oszołomiło i skłoniło do zmiany tematu tego posta. O nowym RPG-owym simie Golgothica poczytajcie sobie z łaski swojej u źródeł, ja skupie się na drobnej refleksji zainspirowanej fotkami mojego towarzysza wędrówek. Najpierw pytanie kluczowe - jakie jest prawdopodobieństwo, że taki wyjadacz SL-owy jak Sql Miles, mistrz skryptu i rozkminiacz tajników klienta SL, zrobił cokolwiek 'źle'? Niemal zerowe. On wszystko daje takie, jak być powinno! A teraz zerknijcie na...

Immersjonistyczny freak - Awatar X

Czy Second Life może nas skrzywdzić? Boleśnie. Mamy może jeszcze cybernetyczne pryszcze na buźkach, ale dojrzewamy i nadchodzi czas, aby się określić. Niektórzy przenoszą SL do RL, sprowadzając sobie do domu wirtualnego dotąd męża, inni ładują RL do SL, racząc nas blogiem z fotami ludzi stojącymi za awatarami. Jeszcze inni przechodzą na ciemną stronę mocy, podążając immersjonistyczną ścieżką mistrza Sida. Z racji mojego kilkudniowego odcięcia od przyzwoitego netu, poczułam głód. Przeszukałam sieć dokładnie. Opłacało się. Okazało się, że nie tylko kumple i kumple kumpli piszą SL-owe blogi. Poza przygodnymi postami poważnych obywateli (pozostałościami po fascynacji biznesowym potencjałem Second Life) znalazłam całkiem rozbrajającą perełkę. Jeszcze nie zdecydowałam, czy autor budzi we mnie miłość czy litość, ale podzielić się odkrycim muszę. Wygląda na to, że SL doczekał się wieszcza. Manifest przeklejam, do reszty postów odsyłam linkiem . Miłej lektury. Zaprawdę warto przeczytać :) Nazyw...
Copyright © Plateau Project by Uzi Boa
— Design out of the FlyBird's Box.—