Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Trochę mniej immersjonistycznie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Trochę mniej immersjonistycznie. Pokaż wszystkie posty
⤷ Realowe miejscówki / Trochę mniej immersjonistycznie
Avatar Jamesa Camerona
⤷
AR
/
awatar
/
Trochę mniej immersjonistycznie
Jeszcze przed premierą Avatar okrzyknięty został przełomem w historii kinematografii na miarę wprowadzenia dźwięku i koloru. Nie ukrywam, że zgorzkniały sceptycyzm w stosunku do obiecanek (zwłaszcza technologicznych) rośnie mi w zastraszającym tempie, świadcząc jednoznacznie o mojej starości, niemniej organizm broniąc się przed świątecznym przejedzeniem, żeby nie nazwać tego po imieniu przeżarciem, wygonił mnie resztką sił od stołu i pognał w ciemną noc, zapędzając ostatecznie do jedynego dostępnego w pierwszy dzień świąt przybytku - kina. Przyznaję, ciekawa byłam efektów, bo reżyserowi od czasu Titanica zdecydowanie nie ufam.
Tadam!
⤷
Nvm
/
Trochę mniej immersjonistycznie
Wrocławska stypa
⤷
Pikselowi ludzie
/
Realowe miejscówki
/
Trochę mniej immersjonistycznie
(oteksturowany Wrocław by Ando Ka.) Wyszło na to, że ludziom się nudzi i brak rozrywek zrekompensować sobie usiłują eventami dramatycznymi. Cena nie gra roli. Cały dorobek cywilizacji, cały personalizm, humanitaryzm, ekumenizm i śluby dla gejów szklag trafia. Byle się działo i byle skapnęła na naszych oczach choćby kropelka krwi. W ten piękny sposób właśnie zostałam uśmiercona. Dziękuję serdecznie za wszelkie wyrazy współczucia, kondolencje i oznaki sympatii. Warto było dać się zabić, żeby poznać swoją wartość. Nie przyszło mi do głowy, że tyle znaczyłam dla tak wielu... (*sigh*... ludożercy pokichani). Kilka dni jeszcze wyjaśniełam i wierzgałam, ale wytłumaczono mi, że to jedynie drgawki pośmiertne. Ostatecznie opadłam z sił i zaakceptowałam agonię. Stypa się odbyła, mimo że Mad nie wywiązała się z obiecanej sałatki. Twała dla najwytrwalszych trzy dni i dwie noce. Co miłe, nie wytykano mi nawet nieświeżości specjalnie. Tylko jeden pan wrócił do tematu mojego zgonu, podarowując mi wie...
Tip of the week - Ostrawa
⤷
Realowe miejscówki
/
Trochę mniej immersjonistycznie
(Witkowice, walcownia ) Tak tylko w biegu i na szybko - jeśli ktoś ma dłuższy weekend (nie wiem, czy wszyscy mają wolny piątek) i żadnych planów, ni pomysłów, warto zerknąć lekko za południową granicę. 40 km od Cieszyna (też prześlicznego) leży czeska Ostrawa. Miasto niegdyś o uroku i czarze Dąbrowy Górniczej (kiedyś koniecznie muszę klepnąć posta o tamtejszej fontannie - jest tego warta), dziś aplikuje porządną dawkę błogości i wakacyjności prosto w krwiobieg już jakieś 5 minut po wylądowaniu. Zwłaszcza w weekendy, gdy autochtoni znikają z ulic, by schronić się w czeluściach supermarketu/stadionu FC Banik/naturalnego, a wielkiego kąpieliska tuż za ścisłym centrum. (Witkowice, różności ) Ostawiacy wymyślili, że skoro przyszło im pozamykać kopalnie, zrobią z nich atrakcję turystyczną. Nie wyszło im to kiepsko. Pojechałam tam w zeszłym tygodniu, właśnie w celu oswojenia się z konstrukcjami industrialnymi, w związku z moją kiełkującą pasją do urban climbing (czytaj, zgłosiłam się na ocho...
O spotkaniach sentymentalnie
⤷
Pikselowi ludzie
/
Trochę mniej immersjonistycznie
Trzy komputery, dwa iPhone'y, jeden iPod Touch, dwie duże pizze i trzy butelki coli. Tyle mniej więcej potrzeba do przeniesienia SL do RL. Sprawdziłam to już wielokrotnie. Zawsze się sprawdza. Jasne że można spotkać się na kawie/piwie/czymkolwiek tam i pogawędzić. Tylko wtedy to nic z Second Life wspólnego nie ma. SL-owe spotkania w realu wymagają dostępu do sieci. Bez niej nie sposób wymienić się linkami i primami. Bez niej nie da się podpatrzyć wygodniejszego sposobu robienia tego, co robisz kilka razy dziennie bardziej pokrętną metodą. Nie da się też przesłać LMa, podając jednocześnie ketchup (co wbrew pozorom jest bardzo miłe), ani wezwać na Skype tych, którzy dojechać nie zdołali. Prawdziwe SL-owe spotkanie musi odbywać się z udziałem netu. Inaczej nikt nie mówi o awatarach i nikomu nie chce się logować po powrocie. Nikt też nie czuje potrzeby planowania i wymyślania. Wszyscy nawijają o pogodzie i sytuacji społeczno-ekonomicznej kraju. Zapeszać nie chcę, więc nic nie mówię. Bo...
...
⤷
Nvm
/
Trochę mniej immersjonistycznie
˙˙˙ɐɹʇsnl ǝıuoɹʇs ɾǝıƃnɹp od lɐpɐu
⤷
Pikselowi ludzie
/
Trochę mniej immersjonistycznie
Kapitan Hussen
⤷
Realowe miejscówki
/
Trochę mniej immersjonistycznie
Kapitan Hussen w tym roku skończy 26 lat. Ma nadzieję w ciągu najbliższych kilku miesięcy uzbierać brakującą resztę z 30 000 funtów egipskich, które obiecał zapłacić wujkowi za rękę jego córki. Kapitan Hussen ma łódkę. Zabierze cię nią wszędzie, gdzie tylko chcesz, pokaże, co tylko sobie zamarzysz. Ale targować się nie potrafi. Cenę negocjuje jego brat, Hussen jest za miły, Hussen tylko pływa. Kapitan ma dyplom ukończenia szkoły średniej, ale dalej uczyć się nie chciał. „Nil i łódka są najlepszym uniwersytetem” - śmieje się głośno, szczerząc świecące bielą zęby. Kapitan Hussen wyjechał kiedyś do kurortu nad Morzem Czerwonym i nosił turystom ręczniki na plażę. Podobało mu się, ale po roku wrócił. Tęsknił za Nilem. Nauczył się w tym czasie trochę polskiego, rosyjskiego, niemieckiego i francuskiego. Angielski zna bardzo dobrze. Podłapał podsłuchując native'ów, których woził po rzece. Kapitan jest Nubijczykiem, ale używa tylko arabskiego. „Nubijskiego nie pamięta już nikt z nowej wiosk...
A jednak da się zrobić Egipt na własną rękę!
⤷
Realowe miejscówki
/
Trochę mniej immersjonistycznie
Ha! Wyszło na to, że strach lekliwych i mnie przeraził. Jak zawsze niepotrzebnie. Egipt nie taki straszny, jak go malują. Wyczołgałam się ze statku w turystycznym porcie w Luksorze i zaledwie po 20 minutach i z pomocą tylko trzech przyjaciół udało mi się wynegocjować taksówkę do centrum w przyzwoitej cenie. Pan był miły bardzo. Zawiózł, odwiózł a w międzyczasie pomogł w znalezieniu kilku punktów strategicznych (czytaj, sklepu z podrabianą whisky) i próbował opchnąć gram haszyszu w cenie wywoławczej 12 PLN (az strach pomyslec po ile to tu naprawde chodzi). Ostatni klimatyzowany głęboki wdech i zanurkowaliśmy w sam środek głebin egipskiego targu. Akurat tak się złożyło, że nasza czwórka była jedynymi Europejczykami w zasięgu wzroku, dzięki czemu mięliśmy przyjemność zaliczyć intensywny kurs lokalnej gościności. Dowiedzieliśmy się przeróźnych ciekawostek, o których nie było na Wiki. Na przykład tego, że jak kobieta jest stosunkowo szczelnie zakudana, wołają za nią “blue eyes, blue eyes.....
Nil
⤷
Realowe miejscówki
/
Trochę mniej immersjonistycznie
Kolosy Memnona, Zachodnie Teby zwane Luxorem Miałam pojechać na wakacje, tak więc zrobiłam. Miałam wybrać kraje nadbałtyckie, ale się rozmyśliłam. Prawdę mَwiąc, czerwcowy długi weekend we Lwowie rozwiał moje ostatnie nadzieje. Czas się przyznać, europejskie miasta zlewają mi się w jedną rozmemłaną papkę, w ktorej fakt, można wyodrębnić jakieś konkretne obiekty - jakieś budapesztańskie parlamenty, londyńskie mosty czy praskie katedry - ale zdają się być wszystkie połączone siecią identycznych uliczek z identycznymi kawiarniami powsadzanymi w identyczne kamienice. Jeśli nie Europa, to też i nie kolej (nie tylko dlatego, że mَj ukochany InterRail Global Pass działa tylko na naszym kontynencie, ale i trochę dlatego, że jak już zmieniać plany to po całości). Nikt nie ma mocy zdolnej namَwić mnie na urlop stacjonarny, podobnie jak żadna siła nie zaciągnie mnie na autokarową objazdَwkę. Czarterowanie samolotَw na własną rękę jest niestety poza moim zasięgiem, został zatem tylko statek. A że...
Back to reality
⤷
Nvm
/
Trochę mniej immersjonistycznie
Zakończenie roku akademickiego w AE - druga edycja
⤷
Akademicko
/
Pikselowi ludzie
/
Trochę mniej immersjonistycznie
Jak i w zeszłym roku , tak i w tym - profesor Sid zwołał swoich pilnych studentów do RL. Podobnie też jak rok temu wpisy do indeksów dawane były na (niestety mokrym od piwa) stoliku w krakowskim klubie Folia , którego nieukończoną kopię można podglądnąć w piwnicy pikselowej siedziby Supremum (znalazłam nawet lekko nieaktualny plakat przed wejściem na powierzchni). Cóż, nie będę ukrywać, że było ciekawie. Nawet nie silę się na streszczanie, nie ogarnęłabym tego. Zaznaczę tylko, że wreszcie pojęłam znaczenie motta Academii Electronici. "Człowiek jest jeden, a światy są dwa" odnosi się nie do opozycji RL - SL, a raczej wizji świata Sideya i Zbysia, ownera Second Poland. Idealizm vs. pragmatyzm - aż nie mogę się zdecydować, przy którym postawić przymiotnik 'bolesny'. Przeuroczy był to bój. Kibicowałam obu stronom (niech taka będzie wersja oficjalna, żeby Sid mi znów nie musiał złośliwości i przekory wytykać), zwłaszcza że na deser było przygotowane wspólnymi siłami spagh...
Szybka notatka z pociągu relacji Warszawa-Katowice
⤷
Nvm
/
Trochę mniej immersjonistycznie
Jeść...
⤷
Nvm
/
Trochę mniej immersjonistycznie
Świat nie ma wartości odżywczych. Puste kalorie zagłuszaczy nie nasycają. Napychamy sobie żołądki, a i tak umieramy z głodu. Przy odrobinie szczęścia padniemy nieświadomi przyczyny. Klawo. Można by jeszcze spróbować zjeść człowieka. To ma jakiś tam potencjał (zaczynam poważnie rozważać przyłączenie się do któregoś z kościołów chrześcijańskich). Nie wiem tylko, czy się da. Można krążyć wokół. Miesiącami. Latami nawet, jeśli danie pachnie kusząco. I ślinić się. Bezustannie konsumować w wyobraźni, ekscytując się perspektywą uczty. Można nawet pokochać swój posiłek. Wyidealizować go, odczłowieczyć (albo uczłowieczyć właśnie). Pokochać kobietę/mężczyznę nie jako kobietę/mężczyznę, ale jako istotę, która da nam życie. Przedłuży je przynajmniej. Czy można chcieć większego daru? Trzeba jednak nie lada odwagi, żeby zasiąść do stołu. Rzucisz się po pierwszy kęs i najpewniej twarz rozpłaszczy ci się na szybie sklepowej wystawy. Albo jeszcze gorzej – szynka okaże się napompowana wodą, a winogrona ...
Leopolis chaos
⤷
Realowe miejscówki
/
Trochę mniej immersjonistycznie
J ako że żegnam się (oby na długo) ze wschodnią stroną Wisły - niech dobry Pan ma ją w swojej opiece - złapałam ostatnią okazję do przekroczenia granicy UE w miejscu, w którym jeszcze tego nie robiłam i zerkniecia na lwie miasto. Ostatecznie to tylko 200 km, glupio nie podskoczyć. Zadośćuczyniłam więc swojej zachciance i raźno ruszyłam na dworzec. Przyznaję, że dobre kilka minut zajęło mi podjęcie ryzyka wpakowania się na pokład wehikułu imitujacego autokar, ale ostatecznie wsiadłam i zabaralam sie do studiowania pochwyconego z księgarni po drodze przewodnika. "We Lwowie nie ma wprawdzie hiermarketow... [spoko, studiowałam w Lublinie, takie rzeczy mi nie straszne] ale od niedawna coraz więcej lokali i sklepów akceptuje karty płatnicze" [emm... ok...]. "Przydatne wyrażenia: dzień dobry, dziękuję, jak dojść do..., jestem niewinny" acha... belgradzki flashback? Nie było źle. W zabookowanym miejscu noclegowym woda (nie dość że w ogóle woda, to do tego nawet ciepła) była...
Second Life's a drag!
⤷
Tripping SL
/
Trochę mniej immersjonistycznie
Robi się wakacyjnie. Nie chce się już jakoś siedzieć przy komputerze (co nie znaczy oczywiście, że nie można go zabrać ze sobą). Duża latte z croissantem na porannym słoneczku wróciła do łask. Niewiele martwi i niewiele smuci, gdy można wyjść z domu bez zakładania kurtki. RL pięknieje i pobudza wyobraźnię to za sprawą czerwonych koszulek, a to perspektyw na rychłą zmianę miejsca zamieszkania (czy w moim przypadku lepiej powiedziec - przebywania). Zaczyna mi się chcieć zabaw i tańców, a'la ibizowych plaż w Novalji, słonego żółtego sera i słodkiego czerwonego wina . Zanim jednak dostanę, co lubię, trzeba jakoś zacząć, żeby się w klimat wprowadzić. Na pierwszy ogień poszła Tektura . W sobotnią noc zapłonęła wdziękami kwintesencji zabawy - drag queens i o dziwo ściągnęła trochę głodnych wrażeń widzów, mimo że w tym samym momencie w innej części miasta biblioteka publiczna kusiła ofertą zwiedzania czytelni. Bawiłam się przednio. Aż żal się zrobiło na myśl, że to tylko jednorazowe. Pobie...
Czasopryzmat
⤷
Trochę mniej immersjonistycznie
/
VR
Studenci kulturoznawstwa z Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, nudzić się przed sesją muszą niezwykle najpewniej, bo przyszło im na myśl, żeby porozmawiać o Second Life. Umówili się na dzień i godzinę i zaprosili sobie Rafała (aka Raf Aya) - ich uczelnianą wtyczkę in-world , żeby im powiedział, jak zarobić kasę w SL, gdzie dostać dobre ciuchy i jak działają sexkulki. Raf lubi towarzystwo, więc sprowadził jeszcze mnie i bohaterkę wieczoru - jego idealnie zaplanowaną, wykonaną i odczytaną mind mapę z treścią wystąpienia. Mind mapowanie owładnęło jego umysłem, dopisuje, kasuje, zwija, rozwija, zachwyca się rozłożystymi strukturami swoich myśli. Przyznam, że piękny to widok. Zobowiązałam się zatem spróbować i podjąć się eksperymentalnie mapowania mojego umysłu. Jak wyjdzie mi coś ładnego, to Wam pokaże (może zrobić taki cykl obrazów i wywiesić w jakiejś galerii...?). Sam panel dyskusyjny był z mojego punktu widzenia rewelacyjny. Raf odwalił brudną robotę (przerysowywał swoją mind mapę n...
Jak długo przetrwałbyś przykuty łańcuchem do piętrowego łóżka z welociraptorem?
⤷
Trochę mniej immersjonistycznie
Museuming, czyli Noc Muzeów 2009
⤷
Pikselowi ludzie
/
Realowe miejscówki
/
Trochę mniej immersjonistycznie
(Zamek i arboretum w Kórniku; fot. by J. Shuftan) Nie wiem na ile zdajecie sobie z tego sprawę (bo swobodnie można funkcjonować bez tej wiedzy), ale niezależnie, gdzie byliście w ten weekend, mieliście okazję przegapić/wziąć udział w dosyć uroczej corocznej zabawie w clubbing muzealny. Zgodnie z ideą bowiem wszystkie sensowne przybytki zbierająco-konserwujące w okolicy były dostępne do zwiedzania za darmo w nocy z soboty na niedzielę. (Zoo też zaliczyliśmy sobie do muzeów; fot. by J. Shuftan) Cóż, patrząc na te tłumy ustawione w kolejce do drzwi, zachwycając się absurdalnością całego zamieszania (w poniedziałki wstępy też są za free, a jakoś nie trzeba wtedy spędzać godzin na szukaniu miejsca parkingowego), zrozumiałam w lot, że ja też muszę. Skrzyknęłam chłopaków - nie ma przecież dobrej imprezy bez dobrej ekipy - i chwile później, w obowiązkowych czarnych golfach pseudointelektualistów, niedbałym krokiem dekadentów sunęliśmy przez Poznań, dzierżąc w dłoniach po parze najprzedniejszyc...
Subskrybuj:
Posty
(
Atom
)